توابع ترانسفورماتورها
1. تبدیل ولتاژ
این وظیفه اصلی ترانسفورماتور است. با استفاده از سیمپیچهایی با تعداد دورهای مختلف، ولتاژ AC ورودی را افزایش میدهد (ترانسفورماتور پلهای-بهبالا) یا کاهش میدهد (ترانسفورماتور پله-پایین):
بالا- بروید: به عنوان مثال، برق تولید شده توسط نیروگاه ها (حدود 10 کیلو ولت) از طریق ترانسفورماتورهای پله ای به ولتاژهای بالا (مثلاً 110 کیلو ولت، 220 کیلو ولت) افزایش می یابد، کاهش تلفات برق در حین انتقال مسافت طولانی (بال{- ولتاژ بالا با افت ولتاژ P2، R2 به دنبال فرمول کاهش می یابد).
پایین بیایید-: پس از انتقال{0}الکتریسیته با ولتاژ بالا در نزدیکی کاربران، به تدریج از طریق ترانسفورماتورهای پایین-به ولتاژهای مناسب برای مصارف خانگی و صنعتی (مثلاً 220 ولت، 380 ولت) کاهش می یابد.
2. تحول فعلی
بر اساس اصل القای الکترومغناطیسی که «ولتاژ متناسب با تعداد دورها و جریان با تعداد دورها نسبت معکوس است»، وقتی ولتاژ افزایش مییابد، جریان کاهش مییابد و بالعکس. به عنوان مثال، ترانسفورماتورهای پله{1} جریان انتقال را کاهش می دهند تا تلفات را به حداقل برسانند، در حالی که تجهیزات صنعتی (مانند ماشین های جوشکاری) ممکن است از ترانسفورماتورها برای به دست آوردن جریان های بالا استفاده کنند.
3. تطبیق امپدانس
در مدارهای الکترونیکی (به عنوان مثال، سیستمهای صوتی، دستگاههای ارتباطی)، ترانسفورماتورها میتوانند امپدانس بار را برای مطابقت با امپدانس منبع سیگنال تنظیم کنند و بازده انتقال انرژی را به حداکثر برسانند (مثلاً ترانسفورماتورهای کوچک در هدفون).
4. عایق الکتریکی
در برخی از ترانسفورماتورها (مانند ترانسفورماتورهای ایزوله)، سیم پیچ های اولیه و ثانویه مستقیماً به صورت الکتریکی متصل نیستند. انرژی تنها از طریق میدان مغناطیسی منتقل می شود. این پتانسیل های الکتریکی مدارهای مختلف را جدا می کند و ایمنی را در کاربردهایی مانند تجهیزات پزشکی و منابع تغذیه آزمایشگاهی تضمین می کند.
